İnci çalısı, Symphoricarpos albus

İnci taneleri gibi bembeyaz meyveler verdiğinde çok hoş görünüm kazanan çalı özellikli bir bitki.

rss

İnci çalısının anavatanı Kuzey Amerika kıtasının kuzey yarısıdır. Caprifoliaceae (Hanımeligiller) familyasından Symphoricarpos cinsine ait. Bilimsel adı Symphoricarpos albus. İngilizce isimleri kar yemişi, buz elması. Türkçede tüm Symphoricarpos türlerine inci çalısı denir.

İnci çalısı, Symphoricarpos albus

İnci çalısı, Symphoricarpos albus

Süs çalısı olarak tercih edilmesinin sebebi inci benzeri beyaz meyveleridir. Dallarda meyveler birkaçı bir arada bulunur. Bunları kuşlar yer ama insanlara zararlıdır.

Yaprakları düz, oval şekilde, birkaç yıl yaşlandıktan sonra meşe yaprağı şeklinde olur. İnci çalısı ilkbahar ortası – yaz başı arasında çiçek açar. Meyveler yazın olgunlaşır. Kışın yaprakları döküldüğünde meyveler dökülmez.

Kış soğuklarına -45C dereceye kadar dayanır. Süs çalışı olarak yetiştirilir. Yerine iyice yerleştikten sonra özel bir bakım istemez, toprağı fazla kumlu değilse sulama istemez. Yine de yazları uzun süre susuz bırakmamaya dikkat edin. Aşırı sıcak memleketlere uygun değil; kuzeyli yönlere bakan yarı gölge cephelerde belki yetiştirilebilir. Diğer yerlerde güneşe, fazla kumlu toprakta olmamak şartıyla kuraklığa dayanıklıdır.

Daha gösterişli ve sıcak memleketlere uyumlu inci çalısı hibritleri türetilmiştir. Onlar da kış soğuklarına dayanıklıdır. Sıcak memleketlerde öğle civarı güneşinden korumak iyi olur.

Toprak seçmez. Tuzlu, kirli, ağır killi topraklara bile uyar.

Toprağı fazlaca kumlu değilse gübre filan gerekmiyor. Ancak saksılarda yetiştiriyorsanız bahar başında toprak üst yüzeyine ince bir tabaka eski koyun gübresi yayın. Sığır gübresi veya solucan gübresi kullanacaksanız biraz daha kalın tabaka yaymalısınız.

Budama: Kökten sürgün şeklinde yükselmiş ana dallara göre farklı budama yapılmalı: Yaşlanmış eski dalları ölmelerini beklemeden en dipten kesmek gerekir ama köklerin güçlenmesi için dalları birden bire kesmeyip aşamalı kesmekte yarar var ki içindeki birikimlerin bir kısmı köklere çekilebilisin. Bunun için kasım sonunda dalın üçte birini üst kısmını kesin. Sonra ocak ortasında yarısından, en son olarak şubat ortasında dipten kesin. Genç sürgünlere dokunmayın. Orta halli dalları ise kış başında en uçlarından 2 – 3cm kısaltın. Kış sonunda yine 2- 3cm kısaltın. Fazla kısaltmak, şekillendirme kırpması yapmak çiçeklenmeyi ve meyve vermeyi engeller. Budamaya her yıl böyle devam ederseniz inci çalılarınızı daima çok sağlıklı, top top bol meyve verir halde tutabilirsiniz. Yeni çıkan dip sürgünler çok ise, yanyana olanlardan bir kısmını ilk görüldüklerinde yok etmek iyi olur. Mümkün mertebe birbirlerinden uzak gelişmeliler ki hem sıkışıklık olmasın hem yaşlandıklarında dipten kesebilmek kolay olsun.

İnci çalısını çoğaltma yolları: 1) Kış sonunda kökten ayırmayla veya sürgün ayırmayla çoğaltılabilir. 2) İnci çalısı çelikleri hanımelinde olduğu gibi kolay köklenir. Bir dalı kırarak alıp dikeceksiniz, ayrıntıya gerek yok. Yaz ortasında bile tutuyorlar. 3) Basit daldırma yöntemiyle önce köklendirip sonra ayırabilirsiniz. 4) Kök çeliği yöntemi kısa zamanda gürce kuvvetlice gelişmiş çok sayıda inci çalısı üretmek için uygulanabilir. 5) Tohumla çoğaltmada kışın, kış sonunda üzerindeki meyveleri alın tohumları hemen ekin. İlkbaharda çimlenirler.

'İnci çalısı, Symphoricarpos albus' hakkında sorular, açıklamalar

  1. Ramazan G. -Düzce says:

    Şekilde beyaz çiçek ve meyvalı görünüyor. İlkbaharda böyle olup sonbahar ve kışın kırmızı renk mi alıyorlar? Benim inci çalısı şu an kırmızı meyveleri var acaba kırmızı ve beyaz iki çeşitmi oluyorlar?
    ***
    Hayır, meyveleri kırmızılaşan ayrı, daima beyaz kalan ayrı çeşitleri. Çiçekleri genelde pembe olur.

Sorunuzu / Yorumunuzu Aşağıya Yazabilirsiniz.
Lütfen yazı dili kurallarına saygılı olalım.

(Yazamıyorsanız Mozilladan deği Google Chrome ile giriş yapın.)

Aşağıdaki işlemde eksik rakamı yazın. *